Nieprzypadkowo tytułowym obrazem najnowszej wystawy Beaty Ewy Białeckiej „Znakomita Kobiecość” jest obraz pt. Rozalia z Palermo. Dzielna Dziewica, Święta Liberata, obraz namalowany w czasie pandemii. Przedstawia on kobietę w przyłbicy - nowym atrybucie, który stał się synonimem aktualnego czasu. W ikonografii religijnej święta ta znana jest jako patronka chroniąca przed zarazą. Podanie głosi, że podczas znalezienia relikwii Rozalii miała ustać zaraza, która nękała miasto Palermo i okolicę. Obraz/wizerunek osoby świętej znowu jest zasadny, być może nawet mógłby skupiać myśli widza i spełnić funkcję przypisaną jedynie obrazom epifanijnym, mającym moc odkupieńczą, ocalającą, współczesny rodzaj hierofanii. Rozalia to święta patronka, opiekunka, duchowa przewodniczka, kobieta, której przynależny jest szacunek. Obraz ten otwiera całą galerię przedstawień kobiet – bowiem głównym tematem obrazów Beaty Ewy Białeckiej niezmiennie pozostaje kobieta. Ukazana zwykle przez pryzmat ikonografii chrześcijańskiej - kobieta współczesna, kobieta ikona, matka, święta, kapłanka. Pewna siebie, silna, majestatyczna, męska w swojej fizyczności, jednocześnie spokojna wręcz patetyczna.

Galeria Arttrakt zaprezentuje już po raz drugi, po 8 latach, wystawę tej wybitnej, polskiej artystki. Pokazane zostaną prace z lat 2015-2021. Obrazy powstałe w ostatnich latach, nadal - co niezwykle charakterystyczne dla Białeckiej - powstają w dialogu tradycyjnej ikonografii chrześcijańskiej ze współczesną kulturą wizualną, zaś stylistycznie nawiązują do obrazów starych mistrzów. Nawiązanie do kanonu przedstawień kobiet - Matki Boskiej czy Świętych, umożliwia Białeckiej pewną grę z konwencją, co zdaje się być ciekawym zabiegiem w kontekście współczesnych teorii postfeministycznych. Obrazy te mają niezwykle aktualną i jednocześnie uniwersalną wymowę. Znajdziemy w nich bowiem wyrażenie doświadczenia kobiecości nie tylko jako siły i mądrości, ale również tego powiązanego z treściami eschatologicznymi, z cierpieniem czy stratą. Paradoksalnie jakże bliskie doświadczeniu macierzyństwa, któremu Białecka poświęca sporo uwagi, jako temu przez które kobieta często jest definiowana. Aspekt opłakiwania, lamentu, żałoby, emocji, które są udziałem ról społecznych jakie pełni kobieta odnajdziemy min. w pracach z cyklu Must Have czy w obrazie Siedmiobolesna. Prace z wyhaftowanymi „stygmatami” są rodzajem współczesnych relikwiarzy tak istotnych dla religii chrześcijańskiej, wotywne dłonie i stopy symbolizują wieczną miłość i absolutne oddanie.

W obrazowaniu Białeckiej znamienne jest ograniczenie palety barwnej do kilku odcieni cielesnych tint, szarości, błękitów, bieli, czerni oraz symbolicznej czerwieni, która w pracach najnowszych przyjmuje zupełnie inny odcień a jej wydźwięk zarezerwowany dotąd tylko do pojedynczych, symbolicznych motywów, zdaje się ustępować miejsca funkcji dekoracyjnej rozlewając się na większą powierzchnię płótna. Najnowsza praca Beaty Ewy Białeckiej prezentowana na wystawie nosi tytuł Pokój dla kobiet zmęczonych. Jest to zapowiedź zmian. Nowe rozwiązania formalne odczytuję jako swego rodzaju hołd dla wielkich artystek.

Technika haftu zastosowana w niektórych pracach prezentowanych na wystawie nawiązuje do tradycyjnie przypisywanego kobietom rękodzieła, jednocześnie haftowane w kolorze motywy wprowadzają element niezwykle dekoracyjny do surowych, mrocznych i niemal monochromatycznych przedstawień. Trzeba podkreślić, że strona formalna prac, warsztat, są dla artystki równie ważne jak warstwa treściowa.

Obrazy Beaty Ewy Białeckiej możemy odczytywać na wielu poziomach, wyszukując w tej autorskiej opowieści o Kobiecie subwersywnych znaczeń i nowych kontekstów. Łącząc sfery sacrum i profanum, opowieść ta staje się uniwersalną.

Ida Smakosz-Hankiewicz

 

Beata Ewa Białecka – urodzona w 1966 roku w Mikołowie. Absolwentka Wydziału Malarstwa Sztalugowego Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Dyplom w pracowni prof. Jerzego Nowosielskiego (1992). Nagrodzona złotą odznaką Primus Inter Pares ASP w Krakowie (1992), nominowana do Paszportu „Polityki” w kategorii Sztuki Wizualne (2007) oraz do Sovereign European Art Prize (2008). Stypendystka krakowskiej ASP (1991), Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (1999), Prezydenta Miasta Gdańska (2005, 2018) oraz Marszałka Województwa Pomorskiego (2008, 2011, 2018, 2020). Nominowana do Pomorskiej Nagrody Artystycznej 2016 (Gdańsk 2017) oraz do Pomorskich Sztormów 2019, plebiscytu „Gazety Wyborczej” w kategorii Człowiek Roku w Kulturze. Laureatka Pomorskiej Nagrody Artystycznej 2018 (Gdańsk 2019). Laureatka Grand Prix Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego 6. Triennale Sacrum „Sztuka wobec zła” w Miejskiej Galerii Sztuki w Częstochowie oraz Grand Prix 21. Festiwalu Współczesnego Malarstwa Polskiego na Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie (2006). Wyróżniona przez jury w 36. Konkursie Malarstwa Współczesnego „Bielska Jesień” w Galerii Bielskiej BWA (2003) oraz przez redakcję kwartalnika „Artluk” podczas Targów Sztuki organizowanych w Bielsku-Białej przez Galerię Bielską BWA (2010).

Autorka kilkudziesięciu wystaw indywidualnych, min.: pop arty (2006, Muzeum Narodowe, Oddział Sztuki Współczesnej, Pałac Opatów, Gdańsk; CS Galeria El, Elbląg); sacrum&commercium (2008, Anya Tish Gallery, Houston, USA; Zamek Książąt Pomorskich, Szczecin; Galeria Szyperska, Poznań); Album (2009, Galeria Sztuki Wozownia, Toruń; Muzeum Regionalne, Szczecinek); Niewinny obraz nie istnieje (2011, Galeria ZPAP, Gdańsk); Dzięki Bogu jestem Kobietą (2014, Galeria Sztuki im. Jana Tarasina, Kalisz); Akupiktury (2016-2017, Galeria Opus, Łódź; CKiS Wieża Ciśnień, Konin; Galeria Wozownia, Toruń); Efekt Aueroli (2017, BWA Olsztyn); Obraz niepochlebiony (2018, Miejski Ośrodek Sztuki, Gorzów Wielkopolski; BWA Kielce; 2019, BWA Bielsko-Biała); Ave Kobieta. Retrospektywa (2018, Muzeum Narodowe, Oddział Zielona Brama, Gdańsk); Moje ręce głodne są dokładności (2019, Miejsce Sztuki 44, Świnoujście).

 

28.05-25.06.2021

otwarcie: 28.05.2021 godz. 19.00

kuratorka: Ida Smakosz-Hankiewicz

Autor

Beata Ewa Białecka

Links

Start date

End date

2021-05-28

2021-06-25

ARTTRAKT GALLERY

ARTTRAKT Gallery is located at the intersection of Ofiar Oświęcimskich Street and Solny Square in Wrocław, in a part of a Renaissance tenement house reconstructed after the II World War. It used to belong to a Wrocław patrician, Heinrich von Rybish, n.b. an art collector. After the War, the flat on the first floor of the building was a home of Eugeniusz Geppert – an artist, painter, founder and the first Rector of the State Higher School of Visual Arts (PWSSP); he lived and worked there together with his wife, Hanna Krzetucka – a painter and initiator of Eugeniusz Geppert Competition.

 

 

Address:
ul. Ofiar Oświęcimskich 1/1
50-069 Wrocław
Mobile: 502581905
Email: galeria@arttrakt.pl
Opening hours:
Tuesday – Friday: 14:00-18:00;
Saturday: 11:00-15:00